Het dilemma van het externe beeldscherm voor MacBook-gebruikers
Als gebruiker van een MacBook Air M1 werd ik aanvankelijk aangetrokken door het strakke design, de indrukwekkende efficiëntie en het vloeiende ecosysteem van Apple. Naarmate mijn werkzaamheden echter complexer werden, werd de behoefte aan meer schermruimte onmiskenbaar. Ik wilde drie externe beeldschermen aansluiten en verwachtte een eenvoudige installatie – maar stuitte op een probleem.
Het aansluiten van een tweede monitor vergrootte mijn werkruimte niet; in plaats daarvan kreeg ik een spiegelbeeld of, erger nog, helemaal geen schermherkenning. Grondig onderzoek op online forums bevestigde mijn frustratie: Vanwege hardwarebeperkingen ondersteunen M1- en M2-MacBooks standaard geen meerdere externe beeldschermen.. Zelfs met meerdere Thunderbolt 3- of 4-poorten ondersteunen deze apparaten van nature geen Multi-Stream Transport (MST) – een functie die veel gebruikt wordt op Windows-pc's om meerdere beeldschermen via één verbinding aan te sturen.
Ter referentie: de volgende MacBooks met Apple Silicon ondersteunen slechts één extern beeldscherm:
- M1 MacBook Pro 13"
- M2 MacBook Pro 13"
- M1 MacBook Air
- M2 MacBook Air
- M3 MacBook Air (met het deksel open)
- M3 MacBook Pro 14" (met het deksel open)
Zijn Mac-gebruikers daarom beperkt tot één externe monitor? Gelukkig niet. De oplossing ligt in... DisplayLink-technologie, Een veelgebruikte methode om meerdere externe beeldschermen aan te sluiten op Apple Silicon Macs.
Hoe DisplayLink werkt
DisplayLink-technologie werkt via twee kerncomponenten:
- Een Virtual Graphics Card (VGC)-stuurprogramma, die op de Mac is geïnstalleerd en functioneert als een extra GPU.
- Een hardware rendering engine (HRE), die is ingebouwd in de DisplayLink-adapter of in het dockingstation.
De DisplayLink-driver (VGC) legt de GPU-uitvoer vast, comprimeert de virtuele schermgegevens met behulp van een adaptief coderingsalgoritme en verzendt de gecomprimeerde videostream via USB. Het DisplayLink-apparaat decomprimeert de gegevens vervolgens via de HRE en zet deze om in een standaard DisplayPort- of HDMI-signaal, waardoor meerdere externe monitoren naadloos kunnen worden aangesloten.
Een groot voordeel van DisplayLink is de USB 3.0-compatibiliteit, Dit betekent dat noch Thunderbolt 3 noch Thunderbolt 4 vereist is. Of u nu USB-C, USB-A of een Thunderbolt-dockingstation gebruikt, DisplayLink is zeer flexibel aan te passen aan diverse Mac-configuraties.
Kort samengevat: De oplossing voor Mac-gebruikers met meerdere beeldschermen
Als u een M1/M2 MacBook Pro of MacBook Air eigen en twee of meer 4K-schermen Als je contact wilt leggen, is een DisplayLink-dockingstation of een KVM-switch. Hoewel DisplayLink een lage latentie introduceert, blijft deze binnen acceptabele grenzen voor reguliere productiviteitstaken. zolang de USB-bandbreedte niet intensief wordt gebruikt..
De meeste DisplayLink-dockingstations op de markt ondersteunen momenteel alleen configuraties met twee schermen. Als je ondersteuning voor drie schermen nodig hebt, raad ik de TESmart KVM-switch aan.Als je, net als ik, een apparaat nodig hebt waarmee je twee computers tegelijk kunt aansluiten en weergeven, en waarmee je gemakkelijk kunt schakelen, dan is de TESmart KVM-switch de ideale oplossing.
Praktische prestatietest
Omdat ik regelmatig wissel tussen mijn MacBook Air en een desktopwerkstation Toen ik overstapte, koos ik voor de TESmart HDC203-PM24 KVM-switch besloten, wie de DL-6950 chipset gebruikt en 4K60-multischermopstellingen ondersteunt.
Nadat je de KVM-switch op de MacBook hebt aangesloten, zie je in het systeemrapport informatie van drie schermen. Alle drie de schermen werken op een resolutie van 4K bij 60 Hz. (HiDPI was hier uitgeschakeld.)
Omdat DisplayLink software gebruikt om videosignalen te comprimeren, legt het een zware belasting op de CPU van het systeem. Bij snel veranderende videocontent neemt de CPU-belasting toe in vergelijking met statische weergaven. Laten we nu eens kijken naar de prestaties in de praktijk en de latentie van DisplayLink testen in verschillende scenario's, zoals gespiegelde en uitgebreide schermen, verschillende soorten content en systeembelastingen.
Testopstelling:
- Drie monitoren tegelijk aangesloten
- Aangepast script om tijdstempels weer te geven
- Lokale videoweergave via QuickTime Player
- Online videostreaming via Safari: https://www.youtube.com/watch?v=linlz7-Pnvw
- Browserprestatietest: https://browserbench.org/Speedometer2.0/
- Gamingvideo: https://www.youtube.com/watch?v=MguHX7p4jA4
- iPhone 15 Pro gebruikt voor opnames
Testen met DisplayLink in spiegelmodus
Om de prestaties van DisplayLink-schermen te vergelijken op het gebied van latentie en framesnelheid, hebben we het DisplayLink-scherm eerst ingesteld om het MacBook-scherm te spiegelen.
- Links: MacBook-scherm
- Rechts: DisplayLink-scherm aangesloten via TESmart KVM-switch
Latentietest in ruststand
In ruststand is de latentie tussen het DisplayLink-scherm en het ingebouwde scherm vrijwel verwaarloosbaar.
Latentietest tijdens lokale 4K60Hz-videoweergave
De latentie bereikt 25 ms tijdens het afspelen van lokale 4K60Hz-video.
Latentietest tijdens online 4K60Hz-videoweergave
Opvallend genoeg is er hier geen merkbare vertraging. Hoe kan dat? Laten we eens kijken naar het CPU-gebruik:
